Dodano produkt do koszyka

« Kontynuuj zakupy Przejdź do koszyka »

wysoka skuteczność i trwałość, tania eksploatacja,

Odżelaziacz + odmanganiacz 150L Wimest ze złożem OTOMAN

Producent: Wimest

Czas dostawy: wysyłka w 24 godziny

Stan produktu: nowy

Gwarancja: 24 miesiące

1957.00 brutto

DOSTAWA:

  • Przesyłka kurierska 249.00 zł brutto
  • Wysyłka PROMOCYJNA- przy PRZEDPŁACIE 200.00 zł brutto
Zamów telefonicznie - podaj swój numer oddzwonimy
lub zadzwoń: 530 888 359

Kiedy woda z ujęcia, na pierwszy rzut oka czysta, po kontakcie z tlenem zawartym w powietrzu nabiera brązowego zabarwienia to znak, że zawiera związki żelaza i manganu. Używanie jej bez uzdatnienia oznacza zanieczyszczenie domowej instalacji wodnej i urządzeń pobierających z niej wodę.
Przed Tobą sposób na rozwiązanie tego problemu.

Odżelaziacz do wody Wimest 150l

Wysokiej jakości urządzenie wyposażone w złoże Otoman, to najlepszy sposób na uzdatnienie wody do celów użytkowych. Ten produkt o pojemności 150 litrów wyprodukowany przez polską firmę Wimest wystarczy, by zaspokoić potrzeby gospodarstwa domowego, a nawet niedużego gospodarstwa rolnego.
W zestawie znajduje się aspirator oraz dysza rozbryzgowa dla zbiornika ocynkowanego. Stal ocynkowana, z jakiej wykonany jest zbiornik, jest odporna na korozję. Urządzenie pomimo stosunkowo dużej pojemności, dzięki orientacji pionowej, zajmuje naprawdę niedużo miejsca.
Odżelaziacze wody firmy Wimest, są najczęściej stosowanym rozwiązaniem w walce ze zbyt wysoką zawartością żelaza w wodzie, ponieważ są skuteczne i mają stosunkowo nieduże koszty zakupu oraz eksploatacji.

Jak przebiega proces uzdatniania wody?

Na początku woda musi zostać napowietrzona dzięki aspiratorowi. W wyniku tego procesu związki żelaza i manganu ulegają wytrąceniu – woda zmienia kolor i powstaje osad.
W drugim etapie zanieczyszczona woda zostaje przepuszczona przez złoże filtracyjne Otoman, na którym osadzają się drobiny osadów, a uzdatniona woda trafia do instalacji.
Aby złoże efektywnie absorbowało drobiny zanieczyszczeń, należy je co jakiś czas przepłukać, zmieniając kierunek przepływu wody. Zużyte złoże można również wymienić – złoża Otoman 150 l.  dostępne są również w ofercie naszego sklepu.

O czym warto pamiętać

Zanim wybierzesz i zakupisz urządzenie tego typu, warto jest przepadać wodę w lokalnej stacji Sanepid, by dowiedzieć się jakie związki są obecne w wodzie. Stosownie do tego dobierzesz odżelaziacz o odpowiednich właściwościach fizycznych.
W razie pytań chętnie udzielimy Ci wszelkiej pomocy w doborze urządzenia.

 

Zawartość zestawu:

  • Odżelaziacz odmanganiacz wody 150L WIMEST ocynkowany
  • złoże filtracyjne OTOMAN do odżelaziacza 5 szt (w sumie ~200 kg)
  • dysza rozbryzgowa
  • aspirator
  • karta gwarancyjna z instrukcją obsługi
  • dowód zakupu
Cechy produktu
Odżelaziacze wody
  • Pojemność zbiornika odżelaziacza wody [litrów]
  • 150
  • Wydajność odżelaziacza wody [m³/h]
  • 2
  •  
  • Szybkość przepływu podczas płukania złoża [m³/h]
  • 4
  •  
  • Ciśnienie robocze (max.) [MPa]
  • 0,6
  •  
  • Temperatura wody (max.) [ºC]
  • 20
  •  
  • Średnica zbiornika [mm]
  • 406
  •  
  • Wysokość zbiornika [mm]
  • 1530
  •  
  • Masa zbiornika bez złoża [kg]
  • 52
  •  
  • Masa zbiornika ze złożem [kg]
  • ~272
  •  
  • Typ złoża
  • Złoże OTOMAN
  •  
Opinie, recenzje, testy:

Ten produkt nie ma jeszcze opinii

Twoja opinia

Ocena:
  • Wszystkie pola są wymagane
Polecenie produktu: Odżelaziacz + odmanganiacz 150L Wimest ze złożem OTOMAN
Odżelazianie i uzdatnianie wody – podstawa jej uzdatniania

Woda studzienna przeznaczona do spożycia, do celów bytowych, gospodarczych lub przemysłowych musi spełniać określone parametry jakościowe. Jednakże rzadko kiedy surowa woda studzienna nadaje się do bezpośredniego wykorzystania. W większości przypadków musi być przed użyciem odpowiednio uzdatniona. Podstawowym procesem uzdatniania wody jest jej odżelazianie i odmanganianie.

Żelazo w wodzie studziennej

Zawartość żelaza w wodach podziemnych związana jest z jego obecnością w skalach tworzących skorupę ziemską.żelazo w wodzie Wysoką zawartością żelaza charakteryzują się np. skały magmowe, piryty i łupki pirytowe, ilaste skały osadowe czy rudy siarczkowe. Z nich to jony żelaza przenikają do wód podziemnych, osiągając stężenia rzędu nawet kilkudziesięciu miligramów na litr wody. Zjawisko to jest nasilone szczególnie w przypadku wód o niskim pH lub zawierających dużo substancji organicznych. Innym źródłem zanieczyszczenia wód podziemnych żelazem są też wody kopalniane, odcieki ze zwałowisk odpadów górniczych i ścieki przemysłowe z kopalni oraz przetwórni rud żelaza czy ścieki z zakładów chemicznych i przemysłowych, w których wykorzystuje się lub przerabia surowce i materiały zawierające duże ilości żelaza.

 

Jony żelaza i manganu wpływają przede wszystkim na właściwości organoleptyczne wody, przyczyniają się do powstawania żółto-brunatnych plam i osadów na pranych tkaninach. Wysoka zawartość jonów żelazowych sprzyja także rozwojowi bakterii żelazowych, które osiedlają się na wewnętrznych ściankach elementów wodociągowych i wytwarzają na nich biofilm, przez co skraca się ich żywotność, m.in. przez zarastanie światła przewodów. Biofilm na ściankach rur wodociągowych może stać się też siedliskiem dla innych mikroorganizmów, skutkiem czego nawet uzdatniona i spełniająca wymagania sanitarne woda wodociągowa w punkcie poboru może nie spełniać wymagań czystości mikrobiologicznej. Nadmiar żelaza w spożywanej wodzie rzadko kiedy skutkuje wystąpieniem objawów chorobowych i zazwyczaj nie wpływa szkodliwie na zdrowie, nawet kiedy zawartość żelaza zmienia jej parametry smakowe. Jedynie nieliczne badania wskazują na możliwy związek między zawartością jonów żelaza i manganu w wodzie a niską urodzeniową masą ciała noworodków.


Problem nadmiernej zawartości żelaza w wodzie dotyczy około 70% miejsc poboru wód podziemnych. Podwyższonej zawartości żelaza często towarzyszy też obecność znacznych ilości jonów manganowych, amonowych oraz rozpuszczonego w wodzie dwutlenku węgla.

 

Woda podziemna zawiera żelazo w formie jonów Fe2+, które charakteryzują się wysoką rozpuszczalnością w wodzie, przez co nawet w dużych stężeniach nie wpływają istotnie na barwę i zmętnienie wody, zwłaszcza że w stabilnych warunkach gruntowego pokładu wody nie dochodzi do jej utleniania. Żelazo w tej formie jest trudne do usunięcia z wody, np. przez filtrację. Dopiero w czasie poboru wody, jej uzdatniania i rozprowadzania następuje jej utlenianie do formy Fe3+. Skutkiem tego zjawiska jest wytrącanie się słabo rozpuszczalnych form barwnych odpowiadających za żółto-brunatne zabarwienie wody i jej zmętnienie. Wzrost mętności wody i pojawienie się barwy zazwyczaj negatywnie wpływa na ocenę takiej wody. Podobnie jest w przypadku jonów manganowych, które z rozpuszczalnej formy Mn2+ utleniają się do nierozpuszczalnej formy Mn4+.

 

Odżelaziacze

odżelaziacz WimestDlatego by usunąć żelazo i mangan z wody studziennej, najlepiej do tego celu wykorzystać odżelaziacze. Mogą być to urządzenia działające dwuetapowo lub jednoetapowo. W urządzeniach dwustopniowych, np. w odżelaziaczach firmy Wimest oferowanych w sklepie dostudni.pl, pierwsza faza polega na napowietrzaniu wody za pomocą aspiratora. Napowietrzona woda jest następnie przepuszczana przez złoże filtracyjne, które wychwytuje nierozpuszczalne w wodzie cząsteczki związków żelaza. W odżelaziaczach firmy Wimest stosuje są dwa rodzaje złóż: Otoman lub kwarcowe. Złoże Otoman ma właściwości utleniające i katalityczne, które zawdzięcza zawartości dwutlenku manganu, oraz filtracyjne, wynikające ze specyficznej budowy ziaren. Z kolei złoża kwarcowe wykonywane są z piasków i żwirków filtracyjnych, które fizycznie zatrzymują nierozpuszczalne formy żelaza i manganu. By złoże prawidłowo działało przez długi czas, co jakiś czas należy je przepłukiwać. Wykonuje się to przez przepuszczenie silnego strumienia wody w kierunku przeciwnym do roboczego.

 

Rozwiązanie dwustopniowe jest prostsze w działaniu i eksploatacji, ponieważ w jednostopniowym procesie uzdatniania wody w celu utlenienia jonów żelaza i manganu wykorzystuje się tylko złoże katalityczne, zawierające dwutlenek manganu. Jego rola polega na utlenianiu rozpuszczonych form żelaza (Fe2+) i manganu (Mn2+) w wyniku działania tlenu i kontaktu z ziarnami katalizatora. W wyniku tego żelazo i mangan wytrącają się z wody w formie wodorotlenków, co umożliwia ich równoległe odfiltrowanie na ziarnach złoża. Złoże takie także wymaga okresowej regeneracji przeciwprądowej, wykonywanej za pomocą roztworu nadmanganianu potasu (KMnO4).

Badanie wody studziennej – parametry, na które trzeba zwrócić uwagę

Decydując się na wodę z własnej studni, trzeba zwrócić uwagę na parametry, które wpływają na jej właściwości użytkowe. W przeszłości wodę studzienną używano zazwyczaj bez żadnego uzdatnienia. Obecnie jednak rzadko kto decyduje się na spożycie surowej wody. Jednak by odpowiednio ją uzdatniać, trzeba zbadać jej parametry fizyczne i chemiczne, by upewnić się, czy spełnia ona wymagania dla wody pitnej.

 

Jakie parametry powinna mieć woda?

Wnikliwe badanie składu wody jest zazwyczaj niepotrzebne z powodu bardzo dużej liczby związków chemicznych mogących w niej występować. Zazwyczaj badanie to obejmuje określony zakres parametrów, które wpływają na jej właściwości użytkowe.

 

Żelazo i mangan

Przekroczenie zawartości tych dwóch metali powyżej dopuszczalnych norm stanowi czynnik najczęściej powodujący pogorszenie jakości wody. Dla żelaza wartość ta wynosi 0,200 mgFe/dm³ (200 µg/dm³), dla manganu 0,050 mgMn/dm³ (50 µg/dm³). Wysoka zawartość związków żelaza i manganu w wodzie pitnej nadaje jej specyficzny zapach i smak. Zawarte w wodzie żelazo brudzi armaturę oraz prane ubrania na brązowożółty kolor. Z kolei mangan pozostawia czarne zabrudzenia. Złogi tych metali, osadzające się w rurach, powodują zmniejszenie ich światła, osłabiając przepływ wody i zwiększając ilość energii koniecznej do jej przepompowywania. Dlatego podstawowym produktem uzdatniania wody w wielu gospodarstwach domowych korzystających z własnych studni jest odżelaziacz wody.

 

Ogólna twardość wodybadanie wody w laboratorium

Twardość wody jest uwarunkowana zawartością soli wapnia i magnezu. Zalecana twardość ogólna wody to od 60 do 500 mgCaCO3/dm³. Bardzo twarda woda pozostawia osady na wylewkach i bateriach, a na elementach podgrzewających wodę w czajnikach, pralkach czy zmywarkach kamień kotłowy. W czasie zmywania i prania zwiększy zużycie środków czyszczących. Walory smakowe twardej wody są kwestią indywidualną, ponieważ niektórzy wolą wodę bardziej miękką, inni o większym stopniu twardości. Jednakże długotrwałe picie bardzo twardej wody może skutkować zaburzeniami zdrowotnymi. W przypadku twardej wody warto zatem w rury doprowadzające wodę do pralki lub zmywarki wpiąć filtr zmiękczający wodę. Dzięki temu można zmniejszyć zużycie środków piorących lub czyszczących.

 

Odczyn wody

Odczyn wody to wskaźnik logarytmiczny określający zawartość jonów wodorowych (pH). Woda o odczynie obojętnym ma pH o wartości 7. Dla wody pitnej wartość pH powinna mieścić się w przedziale od 6,5 do 9,5. Wody studzienne zazwyczaj spełniają ten warunek, jednak mogą występować wartości niższe, spowodowane rozpuszczonym w wodzie dwutlenkiem węgla. Bardzo kwaśna woda działa korozyjnie na instalacje miedziane, dlatego musi być zobojętniana przed użyciem, np. jako w miedzianych instalacjach grzewczych. Niskie pH wody wpływa też na efektywność usuwania manganu i żelaza z wody studziennej.

 

Inne parametry, które warto zbadać

Azot amonowy (amoniak) nie powinien przekraczać poziomu 0,5 mgNH4+/dm³. Jego obecność może być wynikiem zanieczyszczenia wody ściekami lub naturalnych procesów rozkładu materii roślinnej.

Kolejne są azotany i azotyny. Azotany w wodzie nie mogą przekraczać 50 mg NO3/dm³, zaś azotyny 0,50 mg NO2/dm³. Pojawiają się w wodzie studziennej na skutek procesów rozkładu materii organicznej i niektórych minerałów, z nawozów sztucznych, a także ze ścieków. Ich obecność w wodzie jest szkodliwa dla noworodków i niemowląt. Usuwanie azotanów w warunkach domowych jest trudne. Dostępne są urządzenia pozwalające na ograniczenie ich zawartości w wodzie.

Zarówno chlorki, jak i siarczany nie powinny przekraczać 250 mg/dm³. Występują one powszechnie w wodach naturalnych. Chlorki i siarczany wpływają przede wszystkim na korozyjne właściwości wody.

Mętność mogą powodować zawieszone w wodzie różnego rodzaju cząsteczki gliny, iłów, wytrącone związki żelaza, manganu lub glinu, substancje humusowe, plankton, mikroorganizmy. Jej wartość nie powinna przekraczać 1 NTU.

Barwa wyrażana jest w mgPt/dm³, a jej wartość nie powinna przekraczać 15 mgPt/dm³. Jej podwyższenie wywołują najczęściej związki manganu i żelaza lub substancje humusowe.

Utlenialność (ChZT-Mn, indeks nadmanganianowy) to wskaźnik określający zawartość związków organicznych w wodzie, wyrażany w ilości tlenu koniecznego do ich rozkładu.

W przypadku studni kopanych lub podejrzenia zanieczyszczenia studni głębinowej przez bakterie warto wykonać badanie ogólnej liczby mikroorganizmów rosnących w 36°C i w 22°C oraz bakterii z grupy E. coli.

Zapytaj o produkt
Szybki kontakt

info@dostudni.pl

530 888 359

82 545 23 43

pon-pt: 8:00-16:00

X Zamknij

Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług zgodnie z Polityką prywatności.
Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu mechanizmu cookie w Twojej przeglądarce.